Obulutegi-erreserbaren balorazioa funtsezkoa da ugalkortasun-arazo posibleei aurrea hartzeko, baita emakume gazteetan eta ageriko sintomarik ez dagoenean ere.

Emakumeen ugalkortasuna estuki lotuta dago emakume gazte askorentzat oraindik ezezaguna den kontzeptu batekin: obulutegi-erreserba. Miguel García, Quirónsalud Donostia Eguneko Ospitaleko Lagundutako Ugalketaren Unitateko buruak, azaldu duenez, “emakume guztiek obulu kopuru mugatu batekin hasten dute beren bizitza ugalkorra, gutxi gorabehera 400.000 obulurekin, eta horiek denboran zehar agortuz joango dira”. Adin jakin batetik aurrera (emakume bakoitzean aldakorra), obulu horiek ez dira soilik kopuruz gutxitzen, baizik eta kalitatez ere, eta espero baino lehen agortu daitezke.

Erronka nagusietako bat da obulutegi-erreserbaren murrizketa isilean gertatu ohi dela. “Gehienetan ez du abisurik ematen”, dio espezialistak, nahiz eta hilekoen zikloak laburtzea alerta-seinale izan daitekeen. Gainera, adin-faktorea eta familia-aurrekariak erabakigarriak dira: “Emakume batek ahizpak, ama edo izebak baditu goiztiar menopausia izan dutenak, komenigarria da azterketa egitea”.

Obulutegi-erreserbaren balorazioa azterketa erraza eta eskuragarria da. “Ziklo horretan martxan jar ditzakeen obuluen kopurua baloratzeko ekografia bat eta obuluek ekoizten duten hormona neurtzea dira”, azaldu du García doktoreak. Informazio horrek aukera ematen du jakiteko erreserba pazientearen adinarekin bat datorren ala agortze goiztiarra izateko arriskua dagoen.

Espero baino txikiagoa den obulutegi-erreserba atzemateak ez du zertan berehalako arazoa esan nahi, baina bai erabakiak hartzeko beharra. “Balorazio honekin badakigu erreserba espero denarekin bat datorren, eta hala ez bada, agortze goiztiarraren aurrean neurriak hartu behar ote diren”, adierazi du.

Kasu horietan, gaur egun ugalketa-medikuntzak ugalkortasuna babesteko hainbat aukera eskaintzen ditu. Gomendioa adinaren, azterketaren emaitzen eta ugalketa-nahien araberakoa da. “Emakumea oso gaztea bada eta une horretan haurdun geratu nahi ez badu, obuluak izoztea gomendatuko genuke, nahiz eta lehen aukera haurdunaldia aktiboki bilatzea litzatekeen”, azaldu du Miguel García doktoreak. 35 urtetik gora dauden emakumeetan, “etorkizuneko ugalketa-proiektuak kontuan hartuta, haurdunaldia bilatzen hasi aurretik obuluak izoztea ere gomendatu daiteke”.

Egoera mediko zehatzetara mugatuta egon beharrean, ugalkortasunaren kontserbazioa bizitza-plangintzarako tresna bihurtu da. “Gaur egun, ugalkortasuna kontserbatzea ez dago arazo medikoen presentziari lotuta”, nabarmendu du García doktoreak. “Emakumeak ez daki ziurtasunez seme-alabak izan nahi dituen ala noiz nahi edo ahal izango dituen, eta erabakiak behar bezala informatua hartzeko tresnak eman behar dizkiogu”.

Horregatik, espezialistak zailtasunak agertu arte ez itxarotea gomendatzen du. “Etorkizunean haurdunaldi bat desiratu dezaketela uste duten emakume guztiek ahalik eta lasterren baloratu beharko lukete beren erreserba, 30 eta 34 urte bitartean”, aholkatzen du.

Amaitzeko, Miguel García doktoreak azpimarratzen du aurrea hartzearen garrantzia. “Zoritxarrez, lagundutako ugalketan aurrean dugun arazo nagusia adina da; horrek obuluen kopuruaren murrizketa eta kalitatearen beherakada azkar eta atzeraezina dakar”, azaldu du. Prozesu horrek alterazio kromosomikoen arriskua handitzen du, bai haurdunaldi naturaletan bai laborategiko teknikekin lortutakoetan. “Emakumearen esku dago beti konpondu ezin ditugun arazo horiei aurrea hartzea”, ondorioztatu du.